روایت زیبای مادر شهید "ربیعی" از شب دامادی فرزندش

روایت زیبای مادر شهید "ربیعی" از شب دامادی فرزندش
نوید شاهد - مادر شهید "سیدمحمود ربیعی هاشمی" نقل می کند: «همه برای دامادی فرزندشان، بهترین لباسشان را می پوشند. روسری کرم رنگ و چادر گلدارم را سر کردم. گوشی تلفن را برداشتم و به پدربزرگ، خاله ها و دایی ها و همه بستگان زنگ زدم. همه باید می دانستند که شب دامادی محمودمه ...» نوید شاهد سمنان در سالگرد ...

شهیدی که داماد شد!
به گزارش نوید شاهد سمنان؛ شهید سیدمحمود ربیعی هاشمی فرزند علی اصغر و طیبه، بيست و يكم آذر 1346 در شهرستان سمنان به دنيا آمد. پدرش سيدعلی اصغر و مادرش طيبه نام داشت. دانش آموز چهارم متوسطه بود. به عنوان بسيجی به جبهه رفت. بيست و دوم دی 1365 در شلمچه بر اثر اصابت تركش به سر، شهيد شد. پيكر وی را در گلزار شهدای امامزاده يحيای زادگاهش به خاک سپردند.


این خاطرات به نقل از مادر شهید سیدمحمود ربیعی هاشمی است که تقدیم حضورتان می شود.


کارم واجب تر از خوابمهگفتم: «همه خوابن تو هم بخواب!» گفت: «همه خسته ان. شب بیداری کشیدن. گریه کردن.» گفتم: «تو هم که با همه بودی، نبودی؟»گفت: «کارم واجب تر از خوابمه.»همه کارهایش دلیل داشت. اصلا پرسیدن نداشت؛ ولی دلم می خواست از زبان خودش بشنوم.گفتم: «اصلاً صبح به این زودی کجا می ری؟»جاروبرقی را برداشت و گفت: «مسجد! دیشب احیا بوده، حتما خیلی کثیف شده. اگه دوست داری، بیا بریم؛ ثواب داره.»
شکارچی تانک هابرادرم تازه از جبهه آمده بود. بهش گفتم: «از محمودم خبر داری؟»گفت: «به! چه نشستی این جا که پسرت شکارچی شده!»تعجب کردم: «شکارچی؟» گفت: «آره! آبجی! شکارچی تانک ها. بچه ها بهش می گن: «محمود زرنگ!»
جبهه؛ هتل کویته!دست در گردنش انداختم و گفتم: «پدر صلواتی! مرخصی هم که می آی نمی بینیمت. معلومه کجایی؟»گفت: «رفته بودم به یکی دو تا از بچه ها سر بزنم. آقای غریب شاه رو دیدم، بهم گفت: ’خودت رو آماده کن که بوی عملیات می آد.‘ خدا رو شکر مثل این که زودتر باید بریم.»خوشحالی اش را که دیدم، گفتم: «جبهه چی داره که واسش سر و دست می شکنی؟»خندید و گفت: «خبر نداری مادر! اون جا هتل کویته!»چشم چرخاندم و به اتاقش نگاه کردم؛ پرده های قشنگ، تخت خواب، ضبط صوت، میز تحریر، کولر، شوفاژ. جبهه چه داشت که برایش هتل کویت بود؟ هنوز نمی دانم.
روایت زیبای مادر شهید ربیعی از شب دامادی فرزندش«مبارکت باشه مرد! خبر از این بهتر چی می خوای؟» بدون این که جوابم را بدهد، گفت: «چی لازم داریم؟» گفتم: «همه چیز تو خونه هست. فقط میوه و شیرینی.»
بهترین پیراهنش را از کمد درآوردم و دادم دستش. همه برای دامادی فرزندشان، بهترین لباسشان را می پوشند. روسری کرم رنگ و چادر گلدارم را سر کردم. گوشی تلفن را برداشتم و به پدربزرگ، خاله ها و دایی ها و همه بستگان زنگ زدم. همه باید می دانستند که شب دامادی محمودمه. همسایه هایم هم همین طور. آن ها خیلی به گردن ما حق داشتند. باید تو این جشن همراهی مان می کردند. مهمانی باشکوهی بود. همه چیز مهیا بود. از یک ماه قبل خانه تکانی ام را شروع کرده بودم. به دلم افتاده بود آخر ماه مهمانی داریم.
شام زرشک پلو با مرغ داشتیم. آخه زرشک را خود محمودم خریده بود. نمی دانم چرا هر که می آمد، زبانش بند می آمد و اشک می ریخت. دیگران را نمی دانم ولی من از شادی اشک می ریختم. شنیدم که می ‍گفتند: «آدم فکر می کند این زن و شوهر از مکه برگشتند، انگار نه انگار که جوونشون شهید شده.»

منبع: کتاب فرهنگ نامه شهدای استان سمنان-شهرستان سمنان/ نشر زمزم-هدایت

Bookmark and Share X Share