ّ ّ ّ ّ ّ
روایت جانباز تخریب از دفاع مقدس/ چشم‌هایی که ?? سال در حسرت دیدن می‌سوزد+عکس
تاریخ و زمان ارسال :25 خرداد 1392
دسته بندی : یادداشت
5
خلاصه یادداشت :

«سیدجواد روغنی» جانباز 70 درصد دوران دفاع مقدس گفت: از ترس اینکه با رفتن به خانه دیگر نتوانم به جبهه بروم به گردان تخریب رفتم و قبل از عملیات بدر و خیبر در اثر انفجار مین از ناحیه دو چشم، دست‌ها و پای راست مجروح شدم. دفاع مقدس ما اگر چه خسران و صدمات عدیده‌ای به کشورمان وارد کرد، اما اسطوره‌هایی را به جامعه معرفی کرد که هریک نمادی از شجاعت، ایثار، مردانگی و از خودگذشتگی هستند.

«سیدجواد روغنی» جانباز ?? درصد دوران دفاع مقدس گفت: از ترس اینکه با رفتن به خانه دیگر نتوانم به جبهه بروم به گردان تخریب رفتم و قبل از عملیات بدر و خیبر در اثر انفجار مین از ناحیه دو چشم، دست‌ها و پای راست مجروح شدم. دفاع مقدس ما اگر چه خسران و صدمات عدیده‌ای به کشورمان وارد کرد، اما اسطوره‌هایی را به جامعه معرفی کرد که هریک نمادی از شجاعت، ایثار، مردانگی و از خودگذشتگی هستند. آنانی که گرمای فضای خانه را با سختی و حرارت میدان نبرد جایگزین کردند و در صحنه آزمایش؛ آزمون از خودگذشتگی را سربلند گذراندند. «سیدجواد روغنی» جانباز 70 درصد دوران دفاع مقدس، یکی از هزاران جانبازی است که همچون مقتدای خود حضرت عباس(ع) با دستان قلم‌شده مشک شجاعت را بر دست گرفت و با چشمان ناتوان خود روشنیبخش و هدایتگری برای دیگران شد. او آنچنان از دوران پرافتخار دفاع مقدس صحبت میکند و از حادثه انفجار مین در دستان خود میگوید که گویی قرب به خدا را بالاترین دستمزد خویش در برابر ناتوانی از اعضای بدنش میداند.دستانی که در برداشتن کوچکترین شی ناتوان، چشمانی که 30 سال دیگر چیزی را ندیده است و پایی که توان راه رفتن مثل دیگران را ندارد. گفت‌وگوی فارس با این شهید زنده دفاع مقدس از نظر گرامیتان میگذرد. *متولد قلعه مرغی هستم سیدجواد روغنی هستم و در 28 آبان‌ماه 1344 در منطقه قلعه‌مرغی تهران به دنیا آمدم. پس از تولد همراه خانواده به منطقه جی رفتیم و مدت 25 سال است در شهرک ولیعصر زندگی میکنم. *شغل پدرم دلاک حمام بود یک برادر و دو خواهر دارم و پدرم نیز شغل اش دلاکی حمام بود و از همین طریق امرار معاش میکرد و سال 82 فوت کرد. مادرم نیز خانه‌دار است. دوره ابتدایی را در جی و 16 متری امیری گذراندم و راهنمایی را در شهرک ولیعصر سپری کردم‌ و در پایان دوره راهنمایی وارد جنگ شدم و مقطع دیپلم و دانشگاه را بعد از جنگ ادامه دادم. در تابستان‌ها به آب آلبالو و باقلوا فروشی می پرداختم و مدتی در آهنگری، صافکاری و دباغی چرم نیز کار میکردم. *سال 68 وارد دانشگاه شدم دوره دیپلم را در مجتمع رزمندگان خواندم و پس از اخذ دیپلم در کنکور دانشگاه شرکت کرده و موفق شدم در سال 68 در رشته علوم سیاسی وارد دانشگاه تهران شوم. پس از فارغ التحصیل شدن با جمعی از جانبازان در زمینه سیستم آبیاری تحت فشار کار کردم و بعد از مدتی کار به ادامه تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد مدیریت MBA پرداختم و از دانشگاه علوم و تحقیقات با معدل 18.5 فارغ‌التحصیل شدم. *جانبازی از 5 ناحیه بدن وقتی در سن 14 تا 15 سالگی به جبهه رفتم در اثر حضور در گردان تخریب و انفجار مین در دستم از ناحیه دو چشم، دو گوش و پای راست و دو دست از مچ آسیب دیدم که پس از یک ماه بستری در بیمارستان سجاد، به کشور آلمان برای ادامه معالجات رفتم اما پزشکان آلمانی در آنجا هم نتوانستند کار مثبتی انجام دهند و پایم از زیر زانو قطع شد و دو چشمم نابینا و دو دستم نیز از مچ قطع شد. *درس خواندن از طریق ضبط صوت پس از بازگشت از آلمان، دوستان جانبازم به دیدن من آمدند و گفتند باید ادامه تحصیل بدهی. این تشویق ها جرقه‌ای بود برای شروع درس خواندن. من که توانایی تحصیل در مدارس مثل دیگر دانش آموزان را نداشتم نوار درس‌های دوره دبیرستان را تهیه میکردم و با گوش دادن از طریق ضبط صوت، دروس را حفظ میشدم و موقع امتحان با گرفتن منشی به مسئولات پاسخ می دادم و چهار سال دبیرستان را به این شکل به پایان رساندم. در دوره دانشگاه نیز جزو دانشجویان موفق بودم و با معدل 18 قبول شدم و این معدل در کارشناسی ارشد به 18.5 رسید. من در بین همه دانشجویان جایگاه خاصی داشتم و در هیچ درسی از آنها پایین‌تر نبودم و جای هیچ حرفی در زمینه استفاده از سهمیه باقی نگذاشته بودم. در آن زمان نیز در دانشگاه اساتیدی وجود داشت که منتقد جدی نظام بودند، اما من کوشش میکردم در درس چنین اساتیدی بهترین باشم تا این ذهنیت به وجود نیاید که افرادی که حزب‌اللهی هستند آدم‌های بیسواد و درس‌نخوانی بوده و فاقد توانایی هستند و همیشه انرژی زیادی میگذاشتم. *وقتی استاد دانشگاه از من عذرخواهی کرد درسی به نام اندیشه سیاسی در غرب را با استادی بنام دکتر رضوی داشتم که از اساتید معروف دانشکده علوم سیاسی بود. در امتحان این درس موفق شدم نمره 18 بگیرم؛ آن هم در شرایطی که در کلاس بیش از 100 نفر دانشجو بود و تنها 2 تا 3 نفر نمره 19 گرفتند. استادگفت: نمره 18 به بالا نمره خودتان است و بقیه نمره‌ها با ارفاق است. وقتی ورقه‌ام را دیدم متوجه شدم که یکی از کلمات به نام «مقیاس» را منشی با (ص) نوشته است و استاد با کشیدن خط زیر آن نوشته بود، باعث تأسف
برچسب ها :
*
*