ّ ّ ّ ّ ّ
با ستاره‌های نبرد هوایی: فرود از سمت مخالف/این خلبان را بهتر بشناسیم
تاریخ و زمان ارسال :29 خرداد 1392
دسته بندی : یادداشت
5
خلاصه یادداشت :

تاریکی شب و هوای به شدت ابری پرواز را خسته کننده کرده بود. به ناچار به سمت مشهد حرکت کردیم. نزدیکیهای فرودگاه این شهر‌، پیغام رسید که وضع هوا مساعد نیست... «اکبر احمدی پیام»، اول آذرماه 1329 در محله «بکه حاجی کلیسا» در «گلوبندک» تهران به دنیا آمد. پدرش‌، مصطفی، کارمند سازمان آب تهران بود. اکبر‌، که فرزند دوم این خانواده مذهبی است‌،دو برادر و یک خواهر دارد.«قیداقی» نام خانوادگی قبلیاش بود که بعدها به احمدی پیام تغییر داد. 29 خرداد 1392-08:12:26

تاریکی شب و هوای به شدت ابری پرواز را خسته کننده کرده بود. به ناچار به سمت مشهد حرکت کردیم. نزدیکیهای فرودگاه این شهر‌، پیغام رسید که وضع هوا مساعد نیست... «اکبر احمدی پیام»، اول آذرماه 1329 در محله «بکه حاجی کلیسا» در «گلوبندک» تهران به دنیا آمد. پدرش‌، مصطفی، کارمند سازمان آب تهران بود. اکبر‌، که فرزند دوم این خانواده مذهبی است‌،دو برادر و یک خواهر دارد.«قیداقی» نام خانوادگی قبلیاش بود که بعدها به احمدی پیام تغییر داد. هنوز معلم کلاس اولش‌، آقای جعفری، را به خاطر دارد. او تا کلاس پنجم ابتدایی در دبستان «ادب» جوادیه و ششم را در «دبستان «شهاب»، واقع در خزانه فرح‌آباد،‌خواند. سپس دوران متوسطه را در دبیرستان «وحید» راه آهن به پایان رساند و موفق شد در رشته طبیعی دیپلم بگیرد. او به عکاسی و نقاشی علاقه‌مند است. از آنجا که در اوان کودکی محل سکونت خانواده احمدی پیام نزدیک فرودگاه قلعه‌مرغی بود و همراه با دیگر نوجوانان محله‌، در محوطه این فرودگاه بازی و دوچرخه‌سواری میکرد،کم کم علاقه به پرواز در او ایجاد شد حتی تغییر محل زندگی و جو حاکم بر دبیرستان‌، که بیشتر به سوی ورزش بود تا درس خواندن و خلبان شدن‌، نتوانست او را از این هدف بازدارد. وجود افرادی مانند جلیل زندی یا غلام نیکپور (دروازه‌بان تیم راه‌آهن که در آن زمان به غلام فنر معروف بود) که جلوتر از او وارد دانشکده خلبانی شدند،‌ نیز در این امر بیتأثیر نبود. اکبر پانزدهم خردادماه 1351 از پس موانع استخدام خلبانی برآمد و دانشجوی این دانشکده شد. پس از طی کردن دوره خلبانی در ایران و انجام پرواز مقدماتی، برای تکمیل آموزش عازم آمریکا شده و با موفقیت در کلاس‌های زبان پیشرفته و تخصصی و پرواز با هواپیماهای «تی-41 و تی-37 » موفق به اخذ نشان خلبانی شد. در سال 1355 با درجه ستوان دومی به تهران بازگشت و به گروه خلبانان «گردان 11 » ترابری مهرآباد پیوست. بعد از طی کردن دوره خلبانی هواپیمای «هرکولس سی -130 » به پایگاه هفتم شیراز منتقل شد. احمدی پیام مهارت خود را در فن خلبانی نزد استادانی چون عزیزالله فیضی و سرهنگ هوشمند ارتقا داد و توسط سروان خلبان محمود محب قبل از انقلاب به عنوان خلبان یکم این هواپیما چک و آماده انجام دادن عملیات‌های بارریزی، چتربازی، جابه جایی بار و مسافر و هرگونه مأموریت دیگر شد. او قبل از پیروزی انقلاب اسلامی هم به دلیل علایق مذهبی با دوستان جوان خود و به کمک بزرگ‌ترها‌، «هیات جوانان بنیالزهرا» را تشکیل داد. ساختار ذهنی او پای منبر وعاضی چون حجه‌الاسلام آقای جعفر شجونی که در آن زمان جزء روحانیهای مبارز بود،‌ شکل گرفت، ارادت خاصی به امام خمینی (ره) پیدا کرد و در 13 سالگی با قرض گرفتن تصویر این روحانی مبارز از عمویش ‌، صورت ایشان را نقاشی و زینت‌بخش دیوار اتاقش کرد. ساواک از خط فکری عمو و شرایط خود او با خبر بود و به همین دلیل به رغم کسب نمره عالی از آزمون‌ها‌، زمان زیادی معطل ابلاغ صلاحیت شد. بالاخره وساطت نادر جهان بانی،از امرای خلبان نیروی هوایی، راه اعزام را برایش باز کرد. جمله او را هنوز به یاد دارد: «احمدی، لب پرتگاه قرار نگیری!». هفته‌های آخر حکومت رژیم شاهنشاهی، بیشتر در تظاهرات مردمی شرکت میکرد. با وجود اینکه نظامی بود،‌مخفیانه تصویر بزرگی از حضرت امام(ره) را نقاشی کرد که در تظاهرات محله‌شان روی وانت حمل شود. وقتی دوازدهم فروردین ماه 1358 (روز رأی گیری جمهوری اسلامی) دوستانش خبرنگار تلویزیون را برای تهیه گزارش به منزل ایشان بردند،‌او در پاسخ آخرین سوال خبرنگار که پرسیده بود:«اسم این محل چیست؟» میگوید:«تا امروز اینجا را خزانه میگفتند اما از این پس ما نام «شهید محمد بخارایی» را روی آن میگذاریم». مصاحبه همان شب از تلویزیون پخش شد و این نام برای آن محل به ثبت رسید. اکبراحمدی پیام که چهار فرزند تحصیل کرده به نام‌های آیدا (1356)، مهسا و امیر(1359)،‌ و آرش(1362) دارد،‌ 26 آذرماه 1355 با خانم سونا ابراهیمی پیوند زناشویی بست. یکی از افتخارات احمدی پیام شرکت فعال در عملیات فتح‌المبین از آغاز تا خاتمه بوده است. او با داشتن سه فرزند،که دوتایشان دوقلو و یک ساله بودند دوازده روز به منزل نرفت تا عملیات با موفقیت به اتمام رسید. یکی از خاطرات ماندگار ذهن او مربوط به این عملیات است. هفتم فروردین‌ماه 1361 برانکاردهای هواپیمای سی-130 را آماده و حدود 70 مجروح بدحال جنگ را در پایگاه دزفول بر روی آنها منتقل میکنند. هواپیما باند پایگاه را به مقصد مشهد مقدس ترک میکند. حدود 15 دقیقه از پرواز گذشته که لودمستر(مسئول تنظیمات بار هواپیما) به احمدی پیام اطلاع میدهد:
برچسب ها :
*
*