ّ ّ ّ ّ ّ
گذری بر کودتایی که به اشتباه نوژه می‌خوانیمش/بیت امام اصلی‌ترین هدف بمباران بود
تاریخ و زمان ارسال :19 تیر 1392
دسته بندی : یادداشت
12
خلاصه یادداشت :

کودتاگران نام حرکت خود را نقاب گذاشته بودند. این کلمه اختصاری از واژه‌هایی چون نجات، قیام و انقلاب بزرگ بود. 18 تیر ماه 1359 سالروز شکست کودتایی است که قرار بود با خشونت و خونریزی بسیاری نظام نوپای اسلامی را واژگون کند. هرچند این تاریخ در تقویم‌ها به عنوان یادمادنی از شکستی دیگر در پرونده سیاه استکبار جهانی به ثبت رسیده، 19 تیر 1392-12:20:16

کودتاگران نام حرکت خود را نقاب گذاشته بودند. این کلمه اختصاری از واژه‌هایی چون نجات، قیام و انقلاب بزرگ بود. 18 تیر ماه 1359 سالروز شکست کودتایی است که قرار بود با خشونت و خونریزی بسیاری نظام نوپای اسلامی را واژگون کند. هرچند این تاریخ در تقویم‌ها به عنوان یادمادنی از شکستی دیگر در پرونده سیاه استکبار جهانی به ثبت رسیده، اما طرح این کودتا از ماه‌ها قبل و تقریباً از اواخر آذر ماه 1358 از سوی سازمان سیا به شاپور بختیار آخرین نخست وزیر محمد‌رضا پهلوی واگذار شده بود. از آنجایی که پایگاه هوایی شهید نوژه به عنوان مرکز ثقل کودتاچیان تعیین شد، به اشتباه نام این شهید بر کودتا اطلاق میشود در حالی که گروه کودتاگر خود را شبکه نقاب مینامیدند. در آستانه سی و سومین سالروز شکست کودتای نقاب، ‌مروری مختصر بر وقایع آن میاندازیم. چرا نقاب کودتاگران نام حرکت خود را نقاب گذاشته بودند. این کلمه اختصاری از واژه‌هایی چون نجات، قیام و انقلاب بزرگ بود. به اینسان پس از واگذاری طرح کودتا از سوی سازمان سیا به شاپور بختیار در آذرماه 1358، یکی از هواداران بختیار به نام مهندس قادسی (شهردار آبادان پس از کودتای 28 مرداد 1332) در دی ماه همین سال نمودار سازمانی را تهیه کرده و نام آن را نقاب میگذارد. البته در خصوص زمان تصمیم‌گیری برای این کودتا اختلافاتی وجود دارد، یکی از سران کودتا پس از دستگیری در این خصوص گفته است: «دو الی سه ماه بعد از پیروزی انقلاب اولین تماس بین مأمورین «سیا» و یکی از دوستان بنیعامری (از افسران رکن 2 ارتش در رژیم شاه و از فرماندهان اصلی کودتای نقاب) در اروپا برقرار شد و آنها بنیعامری را در خط بختیار قرار دادند. تمام هماهنگیهای لازم بین کشورهای عضو بازار مشترک اروپا و ستاد بختیار در پاریس از طریق سیا انجام گرفت...» طرح کودتا در طرح کودتا این طور فرض شده بود که با تصرف تهران به عنوان پایتخت سیاسی، کودتاگران به همه کشور تسلط خواهند یافت. البته برای استیلا بر تهران نیز مقدر شده بود تا 30 الی 53 فروند جنگنده مجهز به سلاح‌های سنگین اهداف استراتژیک همچون منزل امام خمینی(ره) در جماران را بمباران کنند. ـ برای بمباران بیت امام تمهیدات خاصی در نظر گرفته شده بود. به اینسان که خانه ایشان در جماران توسط سه جنگنده و به ترتیب با بمب‌های 750 پوندی، شلیک موشک و همچنین بمب‌های ضد نفر خوشه‌ای به طور کامل منهدم میشد ـ پس از بمباران میباید گروه‌های ویژه و آموزش دیده سرهنگ احسان بنیعامری به همراه عده‌ای از اوباش و اراذل و همچنین گروه‌هایی از نظامیان وابسته به کودتاچیان، با ایجاد فضای رعب و وحشت، تهران را به کنترل خود درمیآورند. نوژه مرکز ثقل پایگاه سوم شکاری نیروی هوایی در همدان که پیش از انقلاب شاهرخی نامیده میشد، پس از انقلاب نام حر به خود گرفت که بعد از شهادت خلبان محمد نوژه موسوم به نام این شهید بزرگوار شد. از آنجا که قصد کودتاگران تسلط بر تهران بود ابتدا مقرر شد پایگاه یکم شکاری مهرآباد به عنوان مرکز اصلی عملیات در نظر گرفته شود اما به دلیل آنکه این پایگاه محصور در مناطق مسکونی بود و امکان دخالت مردم وجود داشت، پایگاه شهید نوژه به دلیل دوری از مناطق مسکونی شهر همدان و نیز نزدیکی به تهران برای انجام عملیات در نظر گرفته شد. قرار بود پس از تصرف کامل پایگاه نوژه، تیمسار محققی و همکارانش برای شروع و رهبری عملیات در اتاق فرماندهی عملیات هوایی استقرار یابند و سپس نخستین اسکادران هوایی شامل 16 هواپیما از 53 فروند هواپیمای مجهز به سلاح سنگین که برای عملیات در نظر گرفته شده بود، به پرواز درآیند. این هواپیماها اهداف زیر را بمباران میکردند: بیت امام در جماران، فرودگاه مهرآباد، نخست‌وزیری، ستاد مرکزی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، ستاد مرکزی کمیته‌های انقلاب اسلامی (میدان بهارستان)، پادگان ولی عصر(عج) و... پس از بمباران نیز چندین نقطه حساس شهر به تسخیر درمیآمدند. رادیو - تلویزیون، فرودگاه مهرآباد، ستاد نیروی دریایی، ستاد ارتش جمهوری اسلامی، پادگان حر، پادگان قصر و... از این جمله بودند. همزمان با پخش خبر بمباران جماران و دیگر مراکز نظامی و سیاسی و اعلام اسامی مراکز تخلیه شده در شمال غربی و غرب و جنوب و شرق ایران نیروهای زیر وارد عمل میشدند: در آذربایجان شرقی: بقایای «حزب جمهوری خلق مسلمان»، در آذربایجان غربی: صنار و چنگیز مامدی، در کرمانشاه: پالیزبان، در خوزستان: بخشی از لشکر 92 زرهی اهواز به اضافه افراد خودفروخته عشایر به فرماندهی سرهنگ عزیز مرادی، در اصفهان و کهگیلویه: دسته‌هایی از عوامل کودتا، در عشایر ایل بختیاری و بویراحمدی و. . . افشای کودتا اما سه روز مانده به موعد کودتا
برچسب ها :
*
*