ّ ّ ّ ّ ّ
قطعنامه های شورای امنیت تحت تاثیر ابرقدرتها
تاریخ و زمان ارسال :26 تیر 1392
دسته بندی : یادداشت
12
خلاصه یادداشت :

نگرانی عمیق شورای امنیت نه از بابت به خطر افتادن صلح و امنیت جهانی، بلکه نسبت به خطرناک شدن اوضاع نیروی خط مقدمشان علیه جمهوری اسلامی ایران بود؛ این حالت موضعگیری شورای امنیت تا پایان درگیری های نظامی میان دو کشور همواره تداوم داشت. هنگامی که رژیم بعثی صدام به نیابت از همه ی معاندان جمهوری اسلامی ایران جنگی نابرابر را علیه ملت ایران آغاز کرد، 26 تیر 1392-09:30:07

نگرانی عمیق شورای امنیت نه از بابت به خطر افتادن صلح و امنیت جهانی، بلکه نسبت به خطرناک شدن اوضاع نیروی خط مقدمشان علیه جمهوری اسلامی ایران بود؛ این حالت موضعگیری شورای امنیت تا پایان درگیری های نظامی میان دو کشور همواره تداوم داشت. هنگامی که رژیم بعثی صدام به نیابت از همه ی معاندان جمهوری اسلامی ایران جنگی نابرابر را علیه ملت ایران آغاز کرد، شورای امنیت سازمان ملل متحد در اولین اقدام خود تنها به انتشار بیانیه ی رئیس این شورا درباره خصومت میان دو کشور عراق و ایران اکتفا کرد؛ این بیانیه در تاریخ 23 سپتامبر 1980 (1 مهرماه 1359) صادر و منتشر شد. در این وضعیت رژیم بعثی-صهیونیستی صدام نسبت به گسترش اقدامات تجاوز کارانه ی خویش در زمین، هوا و دریا علیه میهن اسلامیمان شدت بیشتری نشان داد. ارتش بعثی عراق همچنان به تخریب مراکز سیاسی، اقتصادی، نظامی و مسکونی ایران ادامه می داد و در عمق خاک ایران پیشروی می کرد. با در نظر گرفتن زمان انتشار آن بیانیه ی بی خاصیت و ضعیف شورای امنیت به نظر می رسد که صدور همان بیانیه هم محصول عملیات رزم آوران مقتدر نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران در پرواز 140 فروند جنگنده به عمق خاک دشمن و انهدام اکثر مراکز سیاسی، اقتصادی، و نظامی عراق در همان صبح نخستین روز ادامه ی تجاوز نظامی حکام بعثی عراق به کشورمان از بیم آسیب پذیر شدن رژیم بعثی عراق باشد. نگرانی عمیق شورای امنیت نه از بابت به خطر افتادن صلح و امنیت جهانی، بلکه نسبت به خطرناک شدن اوضاع نیروی خط مقدمشان علیه جمهوری اسلامی ایران بود؛ این حالت موضعگیری شورای امنیت تا پایان درگیری های نظامی میان دو کشور همواره تداوم داشت. ظالمانه ترین قطعنامه در دوران جنگ تحمیلی در شرایطی که نیروهای متجاوز بعثی در عمق خاک کشورمان به تخریب و پیشروی خویش مشغول بودند، برخی از نقاط استراتژیک همچون مهران در تصرف آنان بود مناطق دیگری همچون قصر شیرین در غرب و خرمشهر در جنوب غربی ایران در خطر محاصره و سقوط واقع شده بودند، این شورا اولین قطعنامه ی خود درباره جنگ تحمیلی را در تاریخ 28 سپتامبر 1980 (6 مهرماه 1359) با شماره ی 479 صادر نمود. در این قطعنامه از طرفین درگیر خواسته شده بود که به کلیه ی اقدامات مسلحانه خاتمه دهند و جهت حل و فصل اختلافات خود به دنبال راهکارهای مسالمت آمیز سیاسی پای میز مذاکره بروند. دولت عراق جهت تجدید قوای نظامیان خود فوراً این قطعنامه را پذیرفت به شرط آنکه طرف ایرانی هم بدون قید و شرط چنین مطلبی را بپذیرد. در پایان هفته ی نخست تجاوز استکبار جهانی به خاک جمهوری اسلامی ایران نماینده ی دشمنان ملت ایران صدام حسین معدوم طی یک سخنرانی رادیو-تلویزیونی اعلام کرد که دولت عراق در جنگ یک هفته ای با ایران به تمام خواسته هایش دست یافته و اکنون آماده ی مذاکره می باشد. از تاریخ ششم مهرماه 1359 تا بیست و یکم تیرماه 1361 که قطعنامه ی 514 شورای امنیت سازمان ملل متحد درباره جنگ صادر شد، این شورا چندین جلسه ی دیگر تشکیل داد ولی هیچکدام به نتیجه ی مطلوبی نرسید. با توجه به پیروزی های چشمگیر جمهوری اسلامی ایران در جبهه های جنگ در اخراج متجاوز از خاک ایران و پیش بینی پیشروی احتمالی نیروهای نظامی ایران در خاک عراق جهت تنبیه متجاوز، این شورا دست به صدور قطعنامه ی 514 که از کم ارزش ترین قطعنامه ها در دوران جنگ تحمیلی به شمار می رود، زد. در این قطعنامه از طرفین خواسته شده بود که فوراً آتش بس را رعایت و به مرزهای شناخته شده ی بین المللی باز گردند؛ این مطلب در شرایطی که نیروهای جان بر کف جمهوری اسلامی ایران با تقدیم چندین شهید، مجروح و اسیر به مرزهای بین المللی رسیده و آن را تأمین نموده بودند نوعی استهزاء این شورا و جامعه ی جهانی بود. قطعنامه ی سوم شورای امنیت در تاریخ 4 اکتبر 1982 (12 مهرماه 1361) در زمان اجرای عملیات مسلم بن عقیل از سوی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران در منطقه ی عمومی سومار و مندلی تحت فشار عراق و حامیان رژیم بعثی با شماره ی 522 تصویب شد که به دلیل مغایرت با حداقل خواسته های جمهوری اسلامی ایران مورد پذیرش واقع نشد. قطعنامه ی بعدی شورای امنیت سازمان ملل متحد درباره جنگ تحمیلی در 31 اکتبر 1983 (9 آبان ماه 1362) تحت تأثیر عملیات والفجر چهار در منطقه ی عمومی پنجوین عراق باز هم با جهت گیری به نفع رژیم متجاوز صدام با شماره ی 540 به تصویب رسید. دولت عراق با وارد دانستن ایراداتی قطعنامه را پذیرفت؛ اما باز هم همانند قطعنامه های پیشین پذیرش رسمی را منوط به پذیرش بی قید و شرط از سوی ایران موکول نمود. حضرت آیت الله سید علی خامنه ای رئیس جمهور وقت کشورمان و امام جمعه ی تهران در ن
برچسب ها :
*
*