شهید علی بینا اسلامینیا در وصیتنامهای که نوشته از والدینش میخواهد تا برای شهادت فرزندشان از خداوند متعال شکرگذاری کنند.
یکی از راههای انتقال مهمترین گفتههای انسان به همنوعان، به ویژه پس از رحلت یا شهادت، وصیتنامه است. بسیاری از فرزندان برومند این سرزمین که اغلب در سن جوانی و نوجوانی عازم جبهههای نبرد حق علیه باطل شدند، با نگاشتن وصیتنامه، وظایفی را که بازماندگان برعهده دارند متذکر شدند.
از این رو میتوان وصیتنامه را ابزاری برشمرد که حامل بهترین و مهمترین سخنان انسانهایی است که در راه رضای خداوند متعال قدم برداشتند تا به وارستگی برسند و قطعاً بیان نکات نغز از زبان چنین انسانهایی، برای بازماندگان حائز أهمیت بسیار و دارای نکات اثرگذاری خواهد بود.
در همین راستا نگاهی داریم به وصیتنامه شهید علی بینا اسلامینیا که با آیه ۱۶۹ آلعمران آغاز شده و در آن به والدین خود تأکید کرده است که برای شهید شدن فرزندشان از خداوند متعأل شکرگذاری کنند؛ چرا که این بهترین سرنوشت برای هر مسلمان است و افرادی که شهید میشوند، نزد خداوند روزی میخورند.
وصیتنامه این شهید به شرح زیر است:
بسم الله الرحمن الرحیم
وَلا تَحسَبَنَّ الَّذینَ قُتِلوا فی سَبیلِ اللَّهِ أَمواتًا بَل أَحیاءٌ عِندَ رَبِّهِم یُرزَقون؛ کسانی که در راه خداوند کشته میشوند مرده ندانید، بلکه زندهاند و نزد پروردگارشان روزی میگیرند.
با سلام و درود به پیشگاه امام زمان(عج) و نائب بر حقش، امام خمینی و با سلام و درود بر همه شهیدان راه حق و حقیقت و شهیدان صدر اسلام تاکنون.
بار پروردگارا! چنان ایمان به ما عطا کن که بتوانیم راه مستقیم انبیاء و اولیاء خدا و راه همه شهیدان صدر اسلام تاکنون را ادامه بدهیم.
و با سلام به تمام رزمندگان پر توان انقلاب اسلامی ایران که هر روز با دشمنان انقلاب اسلامی ایران مبارزه میکنند.
اینک این وصیتنامه را شروع میکنم؛ ای پدر و ای مادر گرامیام! میدانم که شما چه زحمتهای بسیاری برای من رو سیاه و نادان کشیدید، ولی من فرزند خوبی برای شما نبودم و نتوانستم زحمتهای شما را جبران کنم و باید با بزرگواری خود، من را ببخشید و حلال کنید؛ و ای پدر و مادر گرامیام! من این را بر خودم وظیفه دانستم که به جبهه بروم و با دشمنان اسلام پیکار کنم و این از وظایف همه مسلمانان است و ای پدر و مادر گرامیام! اگر من شهید شدم برای من ناراحت نباشید و شکر کنید که فرزندتان در راه خداوند کشته شده است. و ای پدر و مادر گرامیام! به بقیه پدران و مادران بگویید که برای انقلاب اسلامی ایران مبارزه کنند و این راه ما است و گام برداشتن در آن بر همه ما واجب است.
و از تمام برادران، خواهران و اقوام خداحافظی میکنم و امیدوارم که اگر در این مدت کوتاهی که کنار هم زندگی کردیم ناراحتی از من دیدند، مرا ببخشند و حلال کنند.
و ای پدر و ای مادر و ای برادرانم و خواهرانم! اگر من شهید شدم برایم ناراحت نباشید، چون که این راه، راه همه ما است.
و السلام.
خدایا! خدایا! تا انقلاب مهدی خمینی را نگه دار.