ّ ّ ّ ّ ّ
نگاهی به نقش مسجد جامع خرمشهر در روزهای مقاومت/ مسجد جامع پاره‌تن رزمندگان بود
تاریخ و زمان ارسال :04 خرداد 1394
دسته بندی : یادداشت
8
خلاصه یادداشت :

مسجد جامع خرمشهر یکی از مساجدی که است در طول دوران دفاع مقدس در میان هزاران مسجد دیگر کشورمان نقش مهم و برجسته‌ای ایفا کرده است. 4 خرداد 1394-11:15:04

خبرگزاری پژوهشگاه علوم و معارف دفاع مقدس: نقش مهم و اثربخش مسجد خرمشهر برای همگان واضح و روشن است و تمام عناصر تأثیرگذار در دوران دفاع مقدس یکجا همه در مسجد جامع جمع شده است. اگر این مسجد نبود خبری از مقاومت چند روزه این شهر نبود و در همان روزهای نخست این شهر به اشغال دشمن درمیآمد. مسجد جامع با پشتیبانی از رزمندگانی که از شهر دفاع میکردند در واقع مرکز ثقل و گرانیگاه دفاع جانانه این شهر بوده است. پایگاه اصلی انقلاب اسلامی ایران مساجد بود و اولین جرقه‌های تظاهرات و اعتراض از این مکان مقدس زده میشد. در هر مراسم مذهبی مساجد نقش پررنگی داشتند و محلی برای گردهم آمدن مردم بودند. در سال 59 که تنها دو سال از انقلاب اسلامی گذشته بود و کشور هنوز در شرایط بیثباتی قرار داشت مساجد مهم‌ترین نقش را در اتحاد مردم ایفا کردند. هنگام تهاجم عراق به خرمشهر جوانان زیادی در شهر حضور داشتند که پایگاه اصلیشان مساجد به شمار میرفت. یکی از افراد مهم در جذب جوانان به مسجد و هویت‌بخشی به مسجد جامع خرمشهر شهید شیخ شریف قنوتی بود. کسی که حضرت آقا درباره‌اش میفرماید تا وقتی شریف قنوتی زنده بود خرمشهر سقوط نکرد. مقاومت‌های جانانه و خستگیناپذیر او برای حفظ مسجد و شهر، متجاوزان را کلافه کرده بود. عراقیها آنقدر از این شخص کینه داشتند که یک هفته قبل از سقوط خرمشهر او را میگیرند، میکشند، کاسه سرش را میبرند و مغزش را درمیآورند. در آخر او را با عمامه‌اش دار میزنند و یک هفته از یکی از تیرهای چراغ برق آویزان میکنند. مسجد جامع خرمشهر هنگام مقاومت مردم چند کارکرد مهم و اساسی داشت. محلی برای تجمع مردم و رزمندگان بود و فرماندهان از طریق مسجد برنامه‌ریزیهای لازم را انجام میدادند تا مردم جلوی عراقیها هدفمند بایستند. به نوعی سازماندهی نیروها از داخل مسجد انجام میشد. شهید جهان‌آرا سازماندهی نیروهایش را از مسجد انجام میداد و مسجد جامع برای همه مرکزیت پیدا کرده بود. یک مکان شاخص در شهر که هر کس برای انجام هر کاری به آن مراجعه میکند. با توجه به بازه زمانی ابتدای انقلاب و اینکه مبارزات علیه رژیم شاهنشاهی پایه‌اش در مسجد گذاشته میشد مردم این ذهنیت را داشتند که مسجد همان نقش در زمان مبارزات مردم علیه شاه را دارد. همچنین اگر کسی زخمی میشد در نزدیکی مسجد و در ساختمان دو طبقه‌ای او را مداوا میکردند. نقطه‌ای از شهر که آرامش و اطمینان در آن وجود داشت و مردم مطمئن بودند اتفاقی برایشان نمیافتد مسجد بود. چون محل تجمع مردمی بود همه هوای هم را داشتند. شهید علی حسینی در مقر سپاه در مدرسه شهید میشود ولی مسجد به دلیل ارتفاع و پوششی که در اطرافش داشت به راحتی مورد هدف قرار نمیگرفت. ضمن اینکه نیروها برای تأمین اسلحه و هماهنگی با ارتش و سپاه و نیروهای مردمی باید به مسجد رجوع میکردند. چهارراهی بود که همه را به هم میرساند. مدافعان خرمشهر پس از شهادت شریف قنوتی مسجد را از دست میدهند. مسجد چون محل تجمع و مداوای بیماران و مقاومت مردم بود به نوعی نماد شهر محسوب میشد. حال چرا بازپس‌گیری مسجد تا این اندازه برای مردم مهم است؟ چون آخرین جایی بود که از دست رزمندگان و مردم خارج میشود و مکانی بود که همه برای حفظش تا پای جان ‌جنگیده بودند. مسجد که از دست میرود شهر هم سقوط میکند. آخرین نقطه و آخرین امید مردم به مسجد جامع بود. مسجد جامع یک یادگاری عزیز برای مردم شهر بود و عزیزانی برای دفاع از مسجد جان‌شان را از دست داده بودند. مسجد جامع خرمشهر از جایگاه والایی میان مردم برخوردار بود و اولین کاری که رزمندگان پس از آزادی انجام دادند خواندن نماز شکر در مسجد بود. قلب همه مردم ایران برای خرمشهر و این نقطه از شهر میتپید. مسجد جامع خرمشهر نمادی از کل شهر بود و همه خونین‌شهر را با این مسجد میشناسند. مسجد جامع پاره تن مردم ایران بود که پس از آزادی باز مرکزیت خود را حفظ کرد.
برچسب ها :
*
*