ّ ّ ّ ّ ّ
آیا ارتش ایران غافلگیر شد؟
تاریخ و زمان ارسال :30 شهریور 1393
دسته بندی : یادداشت
7
خلاصه یادداشت :

یکی از نکاتی که گاهی در ارتباط با جنگ تحمیلی 8ساله شنیده می شود این است که ( ارتش در جنگ غافلگیرشد.) 30 شهریور 1393-07:55:37

خبرگزاری پژوهشگاه علوم و معارف دفاع مقدس: بر اساس اسناد و مدارک موجود ارتش عراق مدت ها قبل از تهاجم سراسری خود در 31 شهریور ماه سال 1359 در مناطق مرزی به استقرار و سازماندهی نیروهای خود اقدام کرده بود. شواهد و قراینی وجود دارد که ادعای غافلگیر شدن ارتش در جنگ تحمیلی را نفی می کند و آن را به عنوان ادعایی بی اساس و غیر واقعی آشکار می سازد. نیروهای عراقی از نیمه دوم فروردین ماه سال 1359 در نزدیکی مرز مستقر شدند، اما از نیمه دوم شهریور سال 1359 آرایش جنگی گرفتند. استقرار واحدهای عراقی و نحوه سازماندهی آن به وضوح نشان می داد که آنان قصد حمله ای قریب الوقوع را دارند، زیرا از همان نیمه دوم شهریور بارها پاسگاه های مرزی را زیر آتش گرفتند. اولین فعالیت های دشمن در منطقه خرمشهر و آبادان از کران? نهر خَیِّن آغاز شد و پاسگاه های این منطقه از فروردین ماه سال 1359 زیر آتش گلوله های خمپاره واقع شدند. البته تمرکز آتش نیروهای عراقی در این منطقه نشان داد که آنان قصد داشتند توجه نیروهای ایرانی را از منطقه اصلی پیشروی خود در آینده، یعنی منطق? شلمچه به نقاط دیگری متوجه نمایند. چون این درگیری ها تا شهریور همچنان ادامه یافت. غافلگیری زمانی صورت می گیرد که از حمله و یا تدارک حمله نیروهای مقابل، اطلاعاتی در دست نباشد، در صورتی که مجموع اقدامات و جابه جایی ها که نیروهای عراقی از ماه ها قبل از تهاجم داشتند، به وضوح از تصمیم آتی آنها مبنی بر عملیات وسیع، پرده بر می داشت و این اقدامات و جابه جایی نیروهای عراقی از طریق لشکر 92 و افسر اطلاعات منطقه ( سرگرد ذاکری ) به سلسله مراتب فرماندهی و حتی نمایندگان مجلس اطلاع داده می شد. از نیمه دوم شهریور سال 1359 به بعد که فرماند? لشکر 92 زرهی طبق گزارشاتی که به خصوص از فرماندهان گروهان دژ و ژاندارمری خوزستان دریافت کرد، از حمله نیروهای عراقی در آینده ای نزدیک مطمئن شد و به همین علت دستور اعزام واحدهای لشکر 92 به مناطق مرزی را به فرماندهان تیپ ابلاغ کرد. چرا نیروی نظامی برای مقابله با ارتش عراق پیش بینی نشد؟ حال این سوال مطرح می شود با توجه به آن که ارتش عراق مدت ها قبل از شهریور ماه سال 1359 به جابه جایی و استقرار نیرو و حتی احداث خاکریز در نوار مرزی اقدام کرده بود، چرا پیش بینی فرماندهان و دستور ابلاغ استقرار یگان های لشکر 92 توسط فرماندهی لشکر از نیمه دوم شهریور ابلاغ شد؟ چرا در روز 31 شهریور ماه که ارتش عراق تهاجم سراسری خود را به مرزهای کشورمان آغاز کرد، غیر از لشکرهای سازمانی 81 و 92 اهواز هیچ نیروی نظامی دیگری برای دفاع در برابر آن پیش بینی نشده بود و لشکر دیگری در مرز حضور نداشت؟ پاسخ به این سوال به تجزیه و تحلیل مشروح و جامعی نیاز دارد که به اختصار به مواردی از آن اشاره می گردد. اولین نکته ای که باید به آن توجه شود این است، همانگونه که قبلا گفتیم ارتش عراق بعد از پیروزی انقلاب اسلامی تصمیم به جنگ با ایران را نداشت، بلکه این تصمیم و زمینه های آن به سال ها قبل از پیروزی انقلاب اسلامی مربوط می شد. بنابراین تصمیم عراق ناگهانی صورت نگرفت که نیاز به استقرار نیروهای دفاعی در مدت زمان کوتاهی باشد. اگر چنین ضرورتی ( حضور ارتش در مرز ) هم احساس می شد، این ضرورت بارها توسط نظامیان و فرماندهان منطقه به اطلاع مسئولان رسیده بود. معمولاً تحرکات و استقرار یگان های عراقی در مرز به مسئولان گزارش می شد. افسرانی که مسئولیت اطلاعاتی یا فرماندهی واحدها را به عهده داشتند، بارها چنین مواردی را به سلسله مراتب خود گزارش می کردند. بدیهی است این گزارشات از طریق سلسله مراتب به اطلاع دولت و رئیس جمهور وقت (دکتر ابوالحسن بنی صدر) می رسید. این مطلب که گفته می شود: مردم خرمشهر وقوع جنگ را باور نمی کردند، بلکه مسئولان شهر نیز از این نظر غافل گیر شدند. نمونه اش گمرک خرمشهر است که برای جلوگیری و کاهش زیان های اقتصادی، پیش گیری لازم در مورد آن به عمل نیامد. بر خلاف واقعیت های موجود بود. واقعیت موجود حاکی از آن بود که از مدت ها قبل مسئولان منطقه و حتی گروه بسیاری از مردم وقوع جنگ را پیش بینی می کردند. زیرا مردم خرمشهر شاهد و ناظر جابه جایی و تعویض نیروهای عراقی و درگیری های مرزی بودند. اما نه تنها در گمرک خرمشهر بلکه در هیچ نقطه مرزی پیشگیری لازم به عمل نیامد.
برچسب ها :
*
*