خدا رو شکر که زنده‌ام دارم میبینم/ که مهمون ماه تو شد دل حزینم/ بازم شبا میام تو مجلس مناجات/ کنار سفره محبتت میشینم

ای روزه دار افطار محتاج یک دعایم/ آقای آبرودار محتاج یک دعایم/ با نامه سیاهم قلب تو را شکستم/ آلوده و گنهکار محتاج یک دعایم

السلام آقای من/ هر شبه دعای من/ پای تو فدا بشم/ منتت رو می‌کشم

اللهم رب شهر رمضان/ الذی انزلت فیه القرآن/ من که میدونستم لایق مهمونیت نیستم/ اما با همه بی لیاقتیم دلم شور می‌زد/ نکنه نرسم به مهمونیت

اگر آن ماه نمونه/ رخ خود را بنمونه/ همه بت‌های جهان را/ سر جاشون می‌نشونه

بشنو ظالم غاصب از مشرق تا مغرب/ گویند با سید حسن نحن شیعه علی بن ابی طالب/ در بین ما آوازه سید حسن شد زنده‌تر/ ظلم تو را پاسخ دهیم از هر زمان کوبنده‌تر

صاحب عزای حضرت خیر النساء بیا/ ای بانی شکسته دل روضه ها بیا/ درد فراق تو به خدا میکشد مرا/ رحمی نما به حال دل این گدا بیا

غمت در نهانخانه دل نشیند/ بنازی که لیلی به محمل نشیند/ بنازم به بزم محبت که آنجا/ گدایی به شاهی مقابل نشیند

بعلی الهی العفو .../ قسم به قلب شکسته علی/ قسم به دستای بسته علی/ به فرق در خون نشسته علی/ الهی العفو

ای عشق چه زیبایی ای مرد چه تنهایی/ گریه کن حلقه اشکت باران/ سینه زن دسته عشقت طوفان/ موج عزای تو خروشان

کوچه کوچه تنها تو شهر دشمن ها/ وای از زخم کوفه/ دنبال من هستند درها رو روم بستند/ وای از زخم کوفه

تو جون منی تو خون منی/ رزق و روزی من آب و نون منی/ نمیشه نگم چی میشه بگم/ تو فقط مادر مهربون منی